کتے
فیض احمد فیض
یہ گلیوں کے آوارہ بےکار کتے
کہ بخشا گیا جن کو ذوقِ گدائی
زمانے کی پھٹکار سرمایہ اُن کا
جہاں بھر کی دھتکار ان کی کمائی
نہ آرام شب کو ، نہ راحت سویرے
غلاظت میں گھر ، نالیوں میں بسیرے
جو بگڑیں تو ایک دوسرے سے لڑا دو
ذرا ایک روٹی کا ٹکڑا دکھا دو
ہر ایک کی ٹھوکر کھانے والے
یہ فاقوں سے اکتا کر مر جانے والے
یہ مظلوم مخلوق گر سر اٹھائے
تو انسان سب سرکشی بھول جائے
یہ چاہیں تو دنیا کو اپنا بنا لیں
یہ آقاؤں کی ہڈیاں تک چبا لیں
کوئی ان کو احساسِ ذلت دلا دے
کوئی ان کی سوئی ہوئی دُم ہلا دے
فیض احمد فیض
(مجموعہ کلام ) نقشِ فریادی
.................................................................
.................................................................
سپي
دا د کوڅو بې کاره سپي
چي د سوال شوق د دوئی پۀ نصیب کښې دے
د زمانې رټنه د دوئی دولت دے
د ټولې دنیا رد بد د دوئی ګټه ده
نۀ ارام د شپې نۀ د سحر
پۀ ګند کې کور ،پۀ نالو کښې اوسېدنه
چې لږ وران شي نو یو بل سره یې جنګوه
لږه شان د ډوډئ ټکړه ورته ښایه
د هر چا لتو وښلي
د لوګي نه تنګ شوي اؤ مړۀ شوي
دا مظلوم مخلوق کۀ چرته سر اوچت کړي
نو انسان نه به خپله سرکشي هېره کړي
کۀ دوئی اوغواړي نو دنیا به خپله کړي
دوئی به د خپلو ظالمانو مالکانو هډوکي اوچقوي
څوک شته چې دوئی ته د ذلالت احساس ورکړي
څوک شته چې د دوئی دا مړاوې لکئی اوخوزوي
انتخاب : ترجمه اؤ تدوین عبدالستار سیار
وخت: د ماسخوتن شپږ منټه د پاسه نهه بجې
۱۶...۰۸...۲۰۰۲۳ اګست ۱۶ ،۲۰۰۲۳
